Home » Language » Dutch » Studietijd, een nieuwe fase in mijn leven (Part 4)

clipper-banner
Our Reader Score
[Total: 0    Average: 0/5]

Met een flesje begon ze, langzaam en voorzichtig een stinkend goedjeover mijn haar te verdelen. Terwijl ze er met een tissue voor zorgdedat het goedje niet in mijn ogen kwam. Samen met een enorme zenuwtrektrok ik een spontaan vies gezicht.
De meiden begonnen te lachen. “Tja, dat je van zo’n stank mooi kuntworden. Vertrouw ons maar het wordt prachtig!” Ik probeerde mijn hoofdzo stil mogelijk te houden zodat niets van het goedje in mijn gezichtkwam, maar de dames wisten wat ze deden.
Langzaam maar zeker raakte mijn haar doordrenkt van het van het goedjeen voelde ik dat ik definitief de controle kwijt was. Dit had ik nooitverwacht.
Nathalie deed me een kunststoffen kapje over mijn hoofd, samen met een stevige plastic muts die ze in mijn nek vastknooptje.
Het plastic bakje werd weggehaald en daar zat ik. Hoe lang zou het gaan duren?

Weet je wat, kom maar weer mee naar de wastafels…” Zei een van deandere kapsters. “We moeten Nathalie, Ilse en Monique nog uitspoelen enjij moet straks ook. Kom er maar gezellig bij.”
Ik volgde de kapsters naar de wastafels waar ook de meiden waren gaanzitten. Plots bedacht ik me dat het vreemd was dat de kapsters de naamvan de meiden kenden. Ze waren toch nog nooit hier geweest …?

De kapsters begonnen 1 voor een de dakpannetjes uit het haar van demeiden te halen. Een voor een kwamen er strengetjes te voorschijnbedekt met haarverf die veel blonder waren dan de omringende haren. Alssliertjes lagen die tussen de donkere drogere haren. Ik zag hoe dekapsters alle aluminiumfolie uit het haar haalden en in een prullenbakgooiden. Het leek wel of ze het hadden ingestudeerd.
Precies tegelijk zetten ze de kraan aan en begonnen het haar nat temaken. Langzaam werd het verschil tussen het droge en het natte haarkleiner en zag je het haar zwaarder en natter worden.

Net toen de kapsters shampoo op het haar begonnen te doen stond plotseling Danièlle weer achter me.
Zo, leg je hoofd ook maar weer achteruit …” zei ze.
Langzaam legde ik mijn hoofd achteruit in de wasbak verwachtend dat mijn haar weer gewassen zou worden.
Het was maar goed dat ik nog niet wist wat er ging komen….

Blijf lekker rustig en ontspannen liggen…” zei Danièlle. “Sluit je ogen maar rustig”
Ik sloot mijn ogen en nam me voor weer heerlijk te genieten. Hoe ikeruit ging zien wist ik nog niet, maar ik was er wel achter dat eenbezoek aan de kapper voor vrouwen het paradijs op aarde moest zijn.

Vreemd genoeg werd mijn haar niet nat gemaakt en bleef ook de plastic muts zitten. Danièlle moest dus iets anders van plan zijn.
Ik voelde hoe ze op mijn wangen een goedje ging smeren. “Zou ze meouderwets gaan scheren?” dacht ik nog maar vreemd genoeg leek het alsofhet goedje harder werd. Een beetje rubberachtig. Mijn gezicht voeldemerkwaardig strak aan maar ik bleef lekker liggen. Vastbesloten tegenieten.
Ik stond echter op het punt kennis te maken met een andere kant van hetvrouw zijn en het was maar goed dat ik dat nog niet wist….

Leave a Reply

clipper-banner