Home » Language » Dutch » Een moeilijke beslissing

clipper-banner
Our Reader Score
[Total: 6    Average: 2.5/5]

Ze was echt. De liefde van mijn leven. Een droom figuur, lange donkere manen en sensueel tot op het bot. Maar ze was er nu niet meer. Haar liefde voor mij was weggestroomd en ze had mij verlaten. Ik wist me geen raad. Vluchten. Maar waarheen?

Mijn hele leven wordt ik al geteisterd door mijn kapster fetish. Ja, geteisterd. Want ondanks de lekkere opwinding die het bracht, gaf het ook veel twijfel en tijdsverlies. In mijn fantasie liet ik mijn haar vaak kort knippen. De werkelijkheid was, dat zodra er een centimeter teveel af ging bij de kapper, ik extra lang wachtte om weer te gaan. Het moest weer groeien.
Ik probeerde daarmee ook mijn lief aan te zetten, dat zij dan maar de schaar erin zou zetten. Zover is het jammer genoeg nooit gekomen.

Om te vluchten hoefde ik het huis niet uit. Avond na avond direct na het werk filmpjes zoeken op Youtube, waarin mooie vrouwen zich tegoed deden aan mannelijk lokken. Spannend. Maar het deed niets af aan mijn liefdesverdriet. Hoe kom ik weer bij zinnen, vroeg ik me af. Op een zeker moment kwam ik tot besef dat niets meer leuk was. Geen dip maar een diepe kuil.

Het was al jaren geleden dat ik een bezoek bracht aan La Grande Maison, een villa op het platteland waar heren in ontspannen sfeer van goed vrouwelijk gezelschap kunnen genieten.
Voordat ik een serieuze relatie kreeg, was ik er een vaste gast.
Nu had ik zoiets van ik ga daar weer eens heen. Maar het voelde als verraad aan mijn grote liefde. Ik stapte misschien wel tien keer in de auto over een periode van maanden, om telkens weer om te keren. Naar huis.

Totdat ik wél ging. Ik zocht het gezelschap van een mooi jong meisje. Helaas kon me het niet bekoren. Tijdens het voorstellen aan de aanwezige dames, was mijn oog gevallen op een goedlachse grote vrouw. Misschien had ik haar gezelschap moet kiezen?
En zo deed ik ongeveer een maand later. Ze heette Martine en ik schatte haar achter in de dertig. Een volwassen vrouw, die gelijk haar ongeremdheid toonde en waar ik in die zin wel een klik mee kreeg vanaf de eerste minuut. We flirten, plaagden. Enfin vul zelf maar in.
Ze kwam mij over als een vrouw van de wereld die niet gauw iets vreemd zou vinden. Omdat ik zelf in de staat was van “ik heb niks te verliezen”, biechtte ik mijn fetish op.

Zoals een ridder nimmer scheidt van zijn zwaard, zou heb ik altijd een kappersschaar bij me.
Ik gaf die in de hand van Martine. Ik ga het niet echt knippen hoor! Zei Martine.
Maar je kunt toch doen alsof …. antwoordde ik. En zo gebeurde het dat ze bovenop me kwam zitten, luid de schaar open en dicht kneep, met de mededeling dat ze me helemaal kort ging knippen. Een moedige poging van Martine om me te plezieren, maar het raakte me niet echt. Voor de goede vrede deed ik alsof het wel zo was.

Weet je wat, zei Martine. Eigenlijk zou jij eens moeten afspreken met mijn vriendin (en collega) Karina. Die heeft ooit voor kapster geleerd en het wel niet afgemaakt, maar ze knipt wel altijd haar man en zo. Zou leuk zijn om dan met zijn drietjes …
Ik begreep de strekking.

Dat was nu een paar maanden geleden. Het bleef in mijn kop spoken. Ik had ondertussen weer allerlei haarknip scenario's bij elkaar gefantaseerd waarvan grote kans dat er niets mee gebeurde. Wat had ik te verliezen? Buiten mijn haar dan. Mijn ex was van mening dat ik vaak dingen zei, maar er niks mee deed. Ze had enigszins gelijk, tenzij ik nu wel tot daden kwam.

Ik bracht opnieuw een bezoek aan La Grande Maison.

Ik had natuurlijk een afspraak kunnen maken vooraf, met Martine en Karina samen. Maar ik wilde eerst Karina eens een op een leren kennen. Ik reisde af op een dag dat Martine niet zou werken en hoopte dat ik op goed gelijk terecht kon bij Karina.

Voor eens waren de goden me goedgezind. Karina was een van de dames zonder gezelschap en mijn eerste indruk was goed. Golvend blond haar tot net over haar schouders, een vriendelijke en tikje ondeugende uitstraling. Zo tegen de veertig.
We regelden wat formaliteiten en zochten onze kamer op.
Was je hier als een eerder?
Ja, bij Martine. Die raadde me aan om een keer met jou af te spreken.
O, hoezo dat dan?
Ik lachte en gaf haar een kus. Verder zweeg ik.
Zo, wat is jouw fantasietje? Sprak Karina.
Dat is precies waar ik heen wilde, alsof Martine haar helemaal op de hoogte had gebracht en als een souffleur achter het gordijn stond.
Ik antwoordde. Heb je wel eens iemands haar geknipt?
Het scheelde niet veel om ze begon te schaterlachen. Hoe bedoel je, grinnikte ze.
Je weet wel, schaar, haar, knip, weg haar.
Heb je dat idee van Martine? Die weet dat ik ooit een stuk kappersschool heb gedaan.
Niet afgemaakt?
Nee niet gans. Was een beetje rare periode in mijn leven. Maakte sowieso niets af in die dagen.
Ach hebben we allemaal, kunnen we later inhalen. Misschien knip je nu wel beter dan dat je de opleiding had afgemaakt.
Je gaat me toch niet vertellen dat je wil dat ik je haar knip, of ……..
Alleen als jij dat ook graag wil.
Nou dan moet ik maar 's wat gereedschap regelen. Ze stond op en wilde de kamer verlaten.
Hoeft niet, kijk maar in mijn binnenzakken van mijn jas.
Zo je bent goed voorbereid. Twee scharen, kam, borstel, klemmetjes. Ik mis enkel nog een tondeuse. Met een gulle lach, ik maak je maar bang hoor ….
Ze kwam op mijn schoot zitten en begon te spelen met mijn haar. Kleine krulletjes makend rond haar vingers. Dan pakte ze weer stevig en trok me aan mijn lokken richting haar boezem. Ze kuste achter in mijn nek. Greep de schaar en hield mijn hoofd bij de oren tussen haar handen.
Dus je wil dat ik je haar knip? Oké, maar zeg straks niet dat ik een amateur ben, want dat ben ik ook.
Amateurs zijn beter, doe gewoon een kleine centimeter en rustig aan. Kan er niets fout gaan. Een volgende afspraak kunnen we dan weer ….
Grote held hoor. Een kleine centimeter. Is er dan ook zoiets als een grote centimeter.
Ik gebaarde met duim en wijsvinger wat ik als een centimeter zag.
Dus maar zo'n stukje? Ze deed me na.
Eraf ja, dat we geen misverstand hebben dat ik slechts zo'n stukje zou willen houden.
Nou, goed dat je het zegt ….. haha.

Karina plukte voorzichtig een kleine streng haar weg van mijn slaap en zei, goed daar gaan we dan, weet je het zeker?
Voordat ik kon antwoorden, sloot de schaar en dwarrelde een kleine lok naar beneden.
Na drie knipjes kreeg Karina er duidelijk meer plezier in. Zacht en dan weer streng pakte ze een lok en hield zich keurig aan de afgesproken lengte.

Zo ging het wel dertig minuten door. Al leek het toch heel kort toen Karina een beetje naar achter leunde en zei, ik hoop dat jij tevreden bent. Ze kijk me aan.
Ik ben er blij mee, jij niet?
Ach je weet hoe dat is met kappers. Zeker als het amateur kapper zijn. Die doen meestal wat de klant wil, ook al hebben ze iets veel beters in gedachte.
Daag je me uit?
Nee hoor. Jij bent de man van de kleine centimeter.
En jij?
Ik ben Karina, met de hoofdletter K van knippen!
Oké, als ik nu zou zeggen, leef je maar uit. Wat dan?
Haha, je zegt het al ….
Wat?
Leef je maar uit ….
Oeps denk ik. Maar even voor de duidelijkheid. Wat zou je doen?
Dat durf je toch niet …. écht de schaar erin en hoe meer je ervan geniet dat ik je haar knip, des te korter knip ik het. Dus eigenlijk bepaal je het zelf ……

Oei, ik had me wel in een wespennest gestoken. Aan de andere kant was dit misschien we dé kans om dertig jaar dromen werkelijkheid te laten worden. Maar moet je een fantasie niet liever een fantasie laten, dacht ik. Mijn ex zou waarschijnlijk zeggen als ze meeluisterde, ja ja grote mond maar dan &hel
lip;.

Een moeilijke beslissing. Haar groeit terug, dus wat deed ik moeilijk. Viel het tegen was ik misschien van mijn fetish genezen.

Karina …
Ja ….
Alsof ik tegelijkertijd fluisterde en accentueerde, sprak ik traag en zacht uit, leef je uit ….

Karina zoende me intens en lang.
Dit wordt leuk …. Ze ging er echt goed voor zitten en pakte de schaar weer op.
Ik zie het al jij vindt dit veel te leuk mannetje. Ze trok een bulk haar omhoog en plaatste de schaar zowat op mijn hoofd.
Weet je waar je aan begonnen bent? Vroeg ze met een vragende blik in mijn richting.
Ja, ik denk het wel.
Die woorden waren nog niet koud of de schaar had zijn werk al gedaan. Jeetje er was geen weg meer terug. Het afgeknipte haar was op mijn hoofd blijven liggen. Karina pakte het op en liet het op haar decolleté vallen. Dat was minimaal 12 centimeter. Ik kreeg er de rillingen van.

Ik zal maar 's een beetje voortmaken, onze afspraak is zo voorbij. Of wilde je blijven ….
Hoe lang heb je nodig?
Ik kan het in vijf minuten of in vijftig. Zei Karina.
Dan blijf ik nog een uur bij je, antwoordde ik.

Met een tevreden blik ging Karina verder. Toen de bulk van mijn haar eraf was, begon ze over de kam te knippen met als eindresultaat een vrijwel gemillimeterde haardos.

Jammer van die tondeuse, zei ik.
Ja maak me gek zeg. Je gaat me toch niet vertellen dat je die vergeten bent? Antwoordde Karina quasi verbaasd in de veronderstelling dat ik die inderdaad niet bij me had. Of misschien zelfs helemaal geen tondeuse bezat.

De rechter buitenzak van mijn overjas …..
Je houd me voor de gek, ik zie het aan je blik.
Karina stond op en liep richting mijn overjas. Stomverbaasd trof ze daar de gloednieuwe tondeuse aan die ik diezelfde ochtend had gekocht.

Hij is opgeladen hoor ….
Dat hoop ik voor je, een beetje met een lege batterij aankomen zeker … haha
Zonder er verder nog een woord aan te wijden, van beide kanten, verstoorde een klik en een heerlijk zoemde geluid de stilte die was gevallen.
Geen opzet-kam, recht vanaf het midden van mijn voorhoofd naar achter. Een kaal spoor van vier centimeter achterlatend. Karina wreef en blies het geschoren haar van mijn hoofd en kuste mijn hoofd.
Vijf minuten later was ik kaal.

Karina wreef me nog een paar keer over mijn bol en zei, het staat je best wel. Had je misschien veel eerder moeten doen.
Ze ziet de vertwijfeling in mijn reactie.
Ach, arme ziel .. het groeit zo weer aan hoor. Maar je wou het wel, toch?
Ik knikte. We namen afscheid.

Ik ben een week mijn huis niet uit geweest na die dag. Na vier weken stond ik weer op de stoep bij Karina.

Leave a Reply

clipper-banner