HaircuttingStories.com

Al jaren ben ik een enthousiast motorrijder. Regelmatig ga ik dan ook naar kampeerweekenden voor motorrijders. Kort geleden ook weer eens. Nadat ik mijn tent heb opgezet ga ik even wat drinken en zit lekker aan de bar. Daar komt een bekende binnen. Het is Astrid, mijn kapster. Uiteraard bied ik haar een drankje aan en begin een beetje met haar te kletsen. Op Astrid ben ik erg zuinig. Niet alleen omdat ik haar aardig vind en ze verschrikkelijk mooi is. Maar omdat zij mijn haar altijd met heel veel geduld verzorgt kan ik het een kleine 30 cm. lang houden. Ik heb geen ideaal haar en het splijt niet alleen aan de onderkant maar langs de hele lengte. Maar Astrid is geen moeite te veel om mijn haar lang te helpen houden dus je kunt je voorstellen dat ik erg zuinig op haar ben. En dat al jaren. En, om eerlijk te zijn; ik vind het ook geweldig als een mooie vrouw als Astrid aan me zit te frunniken met haar heerlijk zachte handen.

Maar zoals altijd is Astrid een wat verlegen meisje en houd ik het gesprek een beetje gaande. Na het eten gaan we samen bij het kampvuur zitten. Astrid is nog steeds een beetje verlegen maar na een paar biertjes wordt dat steeds minder. Nadat ze nog wat meer bier gedronken heeft babbelt (en giechelt) ze er vrolijk op los.

Na een tijdje vertelt ze me dat ze mijn haar al jaren op de bekende manier verzorgt maar dat ze er eigenlijk heel graag een keer iets heel anders wil doen. Uiteraard vraag ik wat dat is maar dat kan ze niet zeggen. Natuurlijk ben ik nieuwsgierig, maar ze laat niets los. Nog een paar biertjes verder vraag ik het nog eens. Ondertussen is Astrid nog meer aan het giechelen, maar ze kan het nog steeds niet zeggen. Ik moet het maar uitproberen, of niet.

Tja, nu word ik wel heel nieuwsgierig. Dus moeten we het maar doen. Astrid vindt het super en zegt dat ik morgen maar even met haar mee naar de zaak moet gaan.

Die avond wordt het behoorlijk laat en de volgende dag slaap ik uit. Bij het ontbijt kom ik Astrid weer tegen. Ze is nog wat meer verlegen dan normaal en zegt dat ze het eigenlijk allemaal niet zo bedoelde. Als ik zeg dat het gisteren toch wel heel duidelijk was dat ze graag een keer iets bijzonders wil zegt ze dat ze zich eigenlijk een beetje schaamt dat verteld te hebben. Ik kan er niet mee zitten en zeg dat het voor mij geen probleem is. Wat mij betreft ga ik vanmiddag gewoon met haar mee en zie ik het allemaal wel. Maar volgens Astrid moet ik er nog maar eens over nadenken al kan ze nog steeds niet zeggen wat ze nu eigenlijk wil.

Nadat we de tenten hebben ingepakt en onze motorpakken hebben aangetrokken wordt het tijd om te gaan. We vertrekken samen van de camping en ik rijd achter Astrid aan. Zoals afgesproken rijden we naar haar kapsalon, die natuurlijk op zondag gesloten is. We parkeren de motoren en lopen naar de salon toe. Astrid maakt de deur open en ik merk haar aarzeling. We zetten de helmen af en doen de motorpakken uit. Astrid zegt dat ze het geen probleem vindt als ik van gedachten verander en dat ik nu nog de kans heb om om weg te gaan. Ze maakt me nieuwsgierig. Dit aardige meisje wat ik al jaren ken is voor mij zeker niet angstaanjagend. De vriendelijke manier waarop ze me aankijkt maakt me ook al niet bang. Dus zeg ik dat ik blijf.

Ze zegt dat ik dan maar in de stoel moet gaan zitten en dat zij zich even gaat verkleden. In de grote, comfortabele stoel zit ik heerlijk op mijn gemak. Ik begrijp alleen niet waarom Astrid zich gaat verkleden. Met de spijkerbroek en het shirtje dat ze draagt is toch niets mis?

Na een paar minuten hoor ik gestommel op de trap. Astrid komt weer naar beneden. En hoe! Tot mijn grote verbazing draagt ze in een strak dominapak van zwart leer. Haar lichaam komt daar perfect in uit. Maar haar anders zo vriendelijke gezicht heeft een hele strenge uitstraling. Ze zegt me dat ik stil moet blijven zitten en aan de toon hoor ik dat ze geen tegenspraak zal accepteren. Ze pakt een touw en bindt me stevig vast aan de stoel. Opstaan kan ik niet meer. Nu neemt ze een tweede, veel korter touw en daarmee bindt ze mijn rechterarm aan de stoelleuning vast. met eenzelfde touw wordt mijn linkerarm aan de andere stoelleunig vastgebonden. Ik kan me nu zo ongeveer niet meer bewegen. Astrid loopt om me heen en geniet van haar macht. Ze doet me een grote kapmantel om. Daarna plaagt ze me een beetje met een zweepje, ze doet me geen pijn.

Nadat ze het zweepje heeft weggelegd roept ze dat ze nu echt gaat beginnen. Wat zou dat zijn? Het antwoord komt snel. Met een gemeen lachje haalt Astrid haar tondeuze voor de dag. Ze staat naast me zodat ik alles kan zien. Er gaat een opzetkammetje van een centimeter op en Astrid houdt de tondeuze nog even voor mijn neus.

Dan barst het los. Astrid schakelt de tondeuze in die begint te brommen. Wat zou ze nu gaan doen? Terwijl de tondeuze bromt kijkt ze me nog even heel streng aan. Dan zet ze de tondeuze op mijn hoofd, vooraan, precies in het midden. De eerste plukken haar vallen al op de kapmantel. Een streep kort haar loopt nu over het midden van mijn hoofd. Astrid lacht vals en zet de tondeuze rechts van de streep. Weer vallen enorme plukken haar. En hop, daar gaat een baan links op mijn hoofd. Weer heeft Astrid dat valse lachje en mijn haar aan de rechterzijkant wordt afgeschoren. Astrid legt de tondeuze neer en pakt het zweepje weer op. Weer word ik voorzichtig geplaagd. Het is spannend maar toch ook wel leuk. Astrid pakt haar tondeuze weer op en ja hoor. De linkerzijkant van mijn hoofd wordt geschoren.

Nu gaat Astrid achter me staan en pakt mijn hoofd stevig beet. Ze draait het naar voren en zegt streng dat ik zo moet blijven zitten. De tondeuze begint weer te brommen en ik voel hoe mijn nek wordt opgeschoren. Ik zie alleen de kapmantel en daarop zie ik enorme plukken haar van boven naar beneden glijden.

Mijn haar is nu kort geschoren. Astrid bergt haar tondeuze op en staat heel vals te lachen. Ik verwacht nu dat ze de touwen losmaakt, maar dat doet ze niet. Ze pakt een ouderwets kappersscheermes en klapt het open. Dan pakt ze een wetsteen en slijpt het mes extra scherp. Ondertussen heeft ze weer dat valse lachje.

Als het mes scherp genoeg is naar haar zin wordt haar lachje pas echt gemeen. Ze staat in haar dominapak heel dreigend voor me met het mes in haar hand. Ze kijkt eens naar de hobbel in mijn broek en lacht veelzeggend. Ik word nu toch wel een beetje bang. Waar is die aardige Astrid nu gebleven?

Astrid zwaait met het mes voor mijn neus heen en weer. Het wordt erg spannend. Plotseling maakt ze een snelle beweging met het mes. In deze beweging snijdt ze het touw wat mijn linkerarm vastbind door. Weer een snelle beweging en het mes gaat dwars door het touw dat mijn rechterarm vasthoudt. Met een laatste flitsbeweging gaat het touw wat mijn middel aan de stoel bindt door.

Nu kan ik weer bewegen. Ik sta op uit de stoel en kijk Astrid aan. Die staat in haar dominapak als een betrapt schoolmeisje. Ze legt met een zacht stemmetje uit dat ze af en toe even op deze manier haar ei kwijt moet. Ze is weer helemaal het aardige, verlegen meisje. Wat een raar idee dat ik al die jaren als klant bij haar ben geweest en dit nooit heb gemerkt.

Astrid legt haar zachte handen op mijn schouders en zegt nog een keer sorry omdat ze al mijn haar heeft afgeschoren. Tja,ze heeft me nog gewaarschuwd en de kans gegeven om weg te lopen. Dan geeft ze me een knuffel. Raar gevoel, om geknuffeld te worden door een vrouw in zo'n dominapak.

Astrid beloofd me dat ze me zal helpen mijn haar weer lang te krijgen. Ze geeft me nog een zoen en ik zet mijn helm over mijn korte haar. En terwijl ik op mijn motor stap denk ik: Is dit Astrid? 

Rate this story now.
5- Excellent 4- Very good 3- Good 2- Needs work 1- Poor  

Enter some comments about this story or see what others have said on the forums.