HaircuttingStories.com

Ondanks de ellende van de oorlog, was onze sterkste herinnering van net na de bevrijding.
Op de Singel in Amersfoort was een heren kappers zaak.
Voor de zaak op de stoep stond een hoge stoel, gewoonlijk werd die gebruikt voor kinderen.
Een rij ongelukkig uitziende jong vrouwen stond onder bewaking te wachten.
Het waren moffemeiden.... Zo moesten kaal geschoren worden.
Een hele schare mensen verdrong zich om dit ongewone schouwspel te zien.
Onder gejuich en gejoel werden ze een voor een allemaal kaal geschoren en van drie zijden gefotografeerd, met een bord om hun nek met hun naam er op
Later werd nog een groepsfoto gemaakt.
Veel later zagen we in tijdschriften ook foto's van moffenmeidendie kaal geschuren waren.
Enkelen kregen zelfs een hakenkruis getatoueerd! Sommigen boven op hun kale hoofd, maar ook een paar op hun voorhoofd.
Een foto liet een kale jonge vrouw zien die zelfs de complete armband rond haar armen getatoueerd kreeg!! In kleuren: Zwart, wit en helder rood !!!

Zo'n drie jaar later was dat was de aanleiding voor een gesprek tussen mij en Wim, we waren toen zo'n jaar of achttien en onze hormonen gierden door onze donders natuurlijk We hadden een gruwelijke hekel aan Liesbet.
Ze had en prachtig figuurtje, mooi vrij lang haar en was bijzonder knap.
Wat er aan mankeerde was, dat ze zo hooghartig was. Ze was onuitstaanbaar! Ze keek op iedereen neer!!

"We zouden haar kunnen kaal knippen, net als ze met die moffenmeiden deden", stelde Wim voor...
Maar dat leek jammer genoeg onpraktisch...
Toch bleef het idee knagen aan onze hersenen.
Onze hersenen waren op die leeftijd volkomen onder de invloed van onze gierende hormonen!
Dat was het geilste idee dat we ooit gehad hadden!
Liesbet met een kale kop!! Prachtig!!

Het plan rijpte langszaam.
Liesbet woonde in Scherpenzeel, zo'n vijftien kilometer van Amersfoort vandaan.
We gingen stiekum haar gangen na.
Op Woensdag avond had ze atletiek in Amersfoort...
Om van Amersfoort naar Scherpenzeel te gaan, kon je dat langs de "veilige drukke en verlichte" weg via Woudenberg.
Binnen door was korter,maar dat ging tussen weilanden en een stuk bos door...
Het bleek dat Liesbet te lui was om de lange weg te gaan en ook in het donker de afkorting nam!!
Dat was cruciaal voor onze plannen!

We onderzochten de weg overdag, vonden een ideale plek voor de overval!!
We fietsten op een mooie dag naar Utrecht om een splinter nieuwe tondeuze aan te schaffen.
Wim's moeder had een huis aan huis zaakje gehad als kapster.
Wim was vaak getuige geweest van haar knippen en wist te vertellen dat we moesten oefenen met de handbediende tondeuze, want de spieren in onze hand waren niet sterk genoeg. Het knippen met de tondeuze zou ons krampen geven...
Dagelijks oefenden we, steeds weer in de tondeuze knijpend tot we het gewoon een halfuur konden vol houden.

We onderzochten de weg door het bos en vonden een geschikte plek...

Zo gebeurde het dat op een Woensdag avond om een uur of tien we op onze post waren en een fietslichtje in de verte om de hoek zagen komen.
Precies op tijd! Net als de vorige keren, toen we hier op de loer gelegen hadden.
Dat moest Liesbet zijn!!

Deze keer ging het gebeuren, we deden nylon kousen over onze hoofden om onherkenbaar te zijn, zelfs onze fietsen hadden we uit het zicht gelegd.
We legden de tas met onze spullen klaar op de plek.

Het licht kwam steeds dichterbij...
Net voor ze ons goed zien kon stapte Wim naar voren en greep Liesbet beet, haar fiets kletterde neer, hij draaide haar arm op haar rug en marcheerde haar het bos in. Ze protesteerde natuurlijk, maar liep toch in de goede richting.

We hadden een open plaats in het bos uitgezocht, er was genoeg maanlicht!
Liesbet protesteerde luid en probeerde te schreeuwen, maar bracht in haar paniek alleen maar hese geluiden voort.
Ik had haar hese stem juist altijd zo sexy gevonden...
We hadden alles klaar natuurlijk en hadden al gauw haar polsen met een riempje op haar rug gebonden,
Ze spartelde wat toen we ook haar enkels aan elkaar bonden, maar dat was ook zo gedaan.

Ik mocht beginnen!!
De verchroomde tondeuze glansde in het maanlicht.
Liesbet vloekte als een ketter en probeerde zich wat te verzetten, maar dat was hopeloos,
Ik mocht beginnen.
Ik zette de tondeuze achter tegen haar hoofd onder het lange haar,net bij de haarlijn.
Haar haar viel tot op haar schouders toen.
Al knippend duwde ik het ding tot op haar kruin.
Een witte baan verscheen op haar achterhoofd.
Het was fantastisch.
Ik weet nog dat mijn hand er van trilde.
Zo maakte ik haar achterhoofd helemaal kaal!
Vervolgens haar rechter zijkant, rond haar leuke oortje en dan haar slaap!
Alles KAAL !!
Toen de linkerkant...

Liesbet had nu verward lang haar dat boven van haar hoofd langs de kale lanten hing....
Ik kamde het naar een kant voor effect... Wat een gezicht..., dat knappe smoeltje, die lange donkere haren en die kale hoofd huid...!!
Het was Wim's beurt.
Eerst knipte hij voorzichtig met de schaar het lange haar kort.
Toen ging hij als een beroeps kapper te werk.
Een samenwerking tussen kam en tondeuze gaf haar een prachtige brosse kop!
Vrijwel kaal op de kruin en naar voren iets langer, zodat het kuifje recht overeind bleef staan...

Het was een heel ander kopje nu!
Wim schoor zelfs haar nek uit, niet rond, zoals ik verwachtte, maar vierkant
Ook rond de oren werd ze geschoren...

Toen kwam het spannendste nog!
We maakten haar enkels los en trokken haar onderbroek uit.
Ze kreunde en huilde, maar Wim knipte haar kutje helemaal kaal en deed het nog dunnetjes over met het scheermes....
Hij voelde haar lekker in haar kutje, ze was NAT!!
Uiteindelijk schoor hj haar wenkbrouwen ook nog af!

We brachten haar naar de weg, maakten haar polsen los en gaven haar haar fiets.
Het rode achterlichtje ging met een rot vaart richting Scherpenzeel.
"Dat zal ze wel lekker vinden met hare blote kale kutje zo op het zadel", merkte Wim lakoniek op.

Liesbet kwam pas de volgende Maandag weer naar school. Ze had een hoofdoekje om en er piekten een paar korte haartjes op haar voorhoofd onder het doekje uit.
Haar wenkbrouwen waren duidelijk met een potlood op haar voorhoofd getekend.
Er was een hoop gefluister in de klas!
Ze was een stuk minder hooghartig, ze was een schuwe jonge vrouw geworden..
Het was wel zes weken voor ze zich zonder hooddoekje durfde te laten zien.
Het haar as nog steeds heel kort en we genoten er van om haar te bekijken.

Onlangs zag ik Wim weer en we hebben er nog eens goed om gelachen.
Ik vertelde hem over mijn leven en hoe het mijnhele leven een fetish geweest was.
Hoe ik een paar keer de kans had gead weer zoiets uit te halen...
Wim vand het het mooiste torn ik vertelde hoe ik Erica, mijn ex, getatoueerd heb.
Hij kwam niet meer bij van het lachen!!
Maar dat vertel ik misschien later nog wel eens. Dat zal ik wel in het Engels doen want het gebeurde in Amerika
We zijn nu in de zeventig!! Maar genieten er nog steeds van!!

Rate this story now.
5- Excellent 4- Very good 3- Good 2- Needs work 1- Poor  

Enter some comments about this story or see what others have said on the forums.