HaircuttingStories.com

Ik hoorde de sleutel in het slot van de voordeur. Ze kwam thuis. Nog één keer keek ik om me heen. Vandaag ging onze relatie na acht jaar definitief een wending nemen. Ik haal de diep adem. Ik was vastbesloten. Ik was er klaar voor.

"Ha schat!" groette ik. We zoenden. Ze zag er goed uit. Carina was een schat. Leuk om te zien, heel erg lief. De ideale vrouw. Mijn ideale vrouw. Op twee problemen na.

Het eerste probleem: ze was veel te lief. Ze zei veel te weinig wat ze echt zelf wilde. Gek kon ik ervan worden! Zelfs als zij wist dat ik wist wat ze wilde kon ze vaak niet over haar lippen krijgen dát ze het wilde. Ingewikkeld. Zelden zei ze wat ze zelf wilde. En dan eindigde het toch nog in woorden. Onnodig.

En het tweede probleem: ze durfde geen knopen door te hakken. Bang voor het onbekende. Het was geen preutsheid. Ze zou zo kunnen overkomen bij iemand die haar niet kende. Maar ik wist inmiddels van haar fantasieën. Ik kende haar te goed na acht jaar huwelijk. Maar ze durfde nooit te vragen. En zelf actie ondernemen was er ook niet bij. Daarom ging ik haar vandaag helpen. Om de ruzies en discussies na acht jaar te laten ophouden ging ik Carina helpen om een andere Carina te worden.

"Schat, ik heb een verrassing!", begon ik. Ze keek verbaasd op. Vragende ogen. "Hou je jas maar aan". "Wat gaan we doen?" vroeg ze. "We gaan op vakantie!", zei ik. "Ik heb een huisje geboekt, een hele week. De auto staat ingepakt klaar". Ze sprong me stralend om de nek. "Je wilt niet weten hoe geweldig ik dát vind!" riep ze. "Je wilt niet weten wat er nog meer komt...", dacht ik. In plaats van het te zeggen hield ik de voordeur open. Het was mooi weer.

-----------------------------

Het was een leuk huisje. Gehuurd van een particulier. Gewoon gevonden op internet. Weinig huizen in de buurt. Veel bos. Het lag er schitterend. "O, we kunnen hier heerlijk wandelen!" lachte ze enthousiast. We stapten uit de auto. Ik maakte de voordeur open. Keek tevreden om me heen. Precies geschikt voor mijn doel. Het was eigenlijk een vierpersoons huisje. Redelijk luxe. Een complete keuken. Plavuizen met vloerverwarming over de hele begane grond. Leuke woonkamer met grote ramen, gordijnen, TV met DVD. Er stond een eenvoudig tweepersoonsbankstel en een fauteuil, allebei met donkerbruin stalen frame en dikke oranje kussens. De kleine bovenverdieping had twee slaapkamers. "Carina, schat", begon ik, "ik haal de auto wel even leeg". Ik sjouwde de koffers naar binnen. De trap op. De meeste koffers in de eerste slaapkamer. Eén kleine weekendtas verdween onder het bed van de tweede slaapkamer.

Ik kwam beneden. Carina had koffie gezet. Terwijl we tegenover elkaar aan tafel zaten keek ze me verliefd in de ogen. Dit waren mijn zwakke momenten. Ze was zo lief. Zou ik het wel doen? Haar halflange donkerbruine haar danste op haar schouders. Ze droeg een wollen trui en een spijkerbroek. Met stevige laarzen. Ik keek naar haar gezicht. Regelmatige wenkbrauwen. Haar ogen een klein beetje opgemaakt. Een kleine neus. En haar lachende mond. Ik smolt weg van vertwijfeling. Maar ik vermande me. Het moest. Ik dacht aan de avonden met de slaande deuren. Het harde schreeuwen. Haar gefrustreerde huilen in bed. Dat moest stoppen. Ze moest het leren.

We hadden heerlijk gegeten. Het was donker geworden. De gordijnen waren dicht. Het was tijd. Carina zat ontspannen in de fauteuil bij de TV. De benen opgetrokken, de laarzen uit. Ik kwam de trap af. Boven had ik uit het koffertje gepakt wat ik nu nodig had. Ik ging naast haar staan. "Schat", begon ik. Ik zette de TV uit. Ze keek me aan. "Er is een reden voor dit weekje vakantie", zei ik. Ik liet afwachtend een pauze vallen. Een groot vraagteken in haar ogen. Ik sloeg een arm om haar heen. "Heb je een idee?", vroeg ik. Ik pakte haar hand. Legde die langzaam op de armleuning van de stoel, vlak bij het stalen frame. Ze schudde haar hoofd. Geen idee. Ik keek haar in haar ogen. "Carina", je moet weten dat ik van je hou. Voor niets in de wereld zou ik je kwijt willen. Begrijp je dat?" Ze keek in mijn ogen, een lieve, dromerige - maar niet begrijpende blik. Ze knikte. Ik vervolgde: "ik wil dat je bij alles wat er nu verder komt weet dat ik van je hou en ik wil je alleen maar helpen". KLIK!. De handboeien zaten vast. Verschrikt keek Carina naar haar pols. Ze keek me aan - verward. Inmiddels had ik ook haar voet met een tieriempje aan het frame van de bank ernaast vastgemaakt. Ze zat vast aan de bank en de fauteuil. Ze kon geen kant uit. De meubels waren te zwaar voor haar om te verschuiven. Ze werd rood. Ze werd boos. Tranen in haar ogen: "waarom doe je dit met me?". Ik veranderde mijn stem. "Carina", zei ik streng: "dat wil ik juist van jou horen. Ik zal je uitleggen hoe het werkt. Regel één: ik doe alleen wat jij écht wilt. Regel twee: ik doe het alleen als jíj het zelf aan me vraagt. De vraag voor nu is: wát wil jij echt, Carina?" "Ik wil dat je me losmaakt!" snikte ze, ze veegde met haar vrije hand het haar uit haar ogen. Ik zei: "nee, dat wil jij niet! Dat zeg je alleen maar voor mij! Ik herhaal de vraag: "wat wil jij écht Carina?. Ik laat je nu alleen, vanacht. Om er over na te denken!". Terwijl ik de trap op liep hoorde ik haar snikken. Het deed me pijn. Maar ik moest sterk zijn.

Boven ging ik op bed liggen. Ik hoorde door de vloer heen haar huilen. Al was die vloer zes meter dik geweest had ik het nog gehoord. Ik voelde haar pijn. Mijn pijn, haar pijn, onze pijn. Hoe lang zou het duren? Ik moest nu sterk zijn.

Uren heb ik liggen draaien in bed. Uiteindelijk moet ik toch in slaap gevallen zijn. Toen ik wakker werd scheen de zon in mijn gezicht. Een schitterende dag. Maar ik voelde ook meteen de steen op mijn maag. Hoe zou het met haar zijn? En tegelijk voelde ik de opwinding. Heel diep van binnen wist ik dat 'het' ging werken. Ik friste me op aan de wastafel en ging naar beneden.

Terwijl ik de trap af liep zag ik haar ogen. Ze keek me aan. Haar ogen volgden me bij elke stap op de trap. Een woeste blik, die ik nog niet eerder gezien had. Ze was boos. Boos zijn is een vaardigheid. Ik had haar niet eerder op deze manier boos gezien. En toch was dit nog niet wat ik wist dat nodig was. Haar boosheid was wel echt. Maar toch ook spel. De bank en de fauteuil stonden precies hetzelfde als gisteren. Ze zat dus echt muurvast. Ik ging voor haar staan. "En, Carina, heb je nagedacht?". Ze gaf geen antwoord. "Waarom zeg je niets", vroeg ik. "Onthoud dat dit alleen voorbij gaat als jij me zegt wat jij echt wilt." Ik draaide me om en liep naar de keuken om koffie te zetten. Ze ging verzitten en snauwde: "ik weet echt niet wat je wilt! Dit had ik nooit achter je gezocht. Waar heb ik dit aan te danken?". Ik draaide me om en keek haar aan. "Weet je echt niet waar het over gaat? - Dan weet ik het ook niet".

Ik zette de koffie voor haar neer zodat ze de mok met haar vrije hand kon pakken. Ik pakte mijn jas en sleutels ging naar buiten. Achter me viel de deur in het slot.

De uren leken voorbij te kruipen. Ik heb wat gewandeld in het bos. Wat broodjes gehaald bij de bakker. Daarna weer wat gewandeld. Het was al donker toen ik terugkwam bij ons huisje. Binnen was het ook donker. In de woonkamer knipte ik de sfeerverlichting aan. Carina deed alsof ze sliep. Haar gezicht was betraand, haar haar in de war. Het was tijd voor de volgende stap. Ik ging naar boven en pakte de verborgen weekendtas en ging weer naar beneden.

Op de tafel pakte ik uit de tas de DVD's. Ik legde ze bij de TV. Carina zat nu met haar ogen wijd open. Ik hoorde hoe haar adem stokte in haar keel. "... Heb je die gevonden?" stamelde ze.

Ik zei niets maar zette één DVD aan en liep naar de tafel. Ik maakte ruimte. Uit het koffertje haalde ik een set scharen, een tondeuse met opzetstukken, scheermesjes, scheerschuim. Ik legde ze netjes naast elkaar op de tafel. Met grote ogen keek Carina toe. Ik draaide me om. "Carina, ja, ik heb je hele verzameling gevonden. Heb je al antwoord op mijn vraag?" Ik legde een broodje op tafel en liep vervolgens de trap op. "Onthoud, Carina: jij moet mij zeggen wat je wilt." Ik liep naar boven. Op TV werd een knap langharig blond meisje veranderd in een vrouw met een hoog opschoren ultrakorte boblijn.

Boven ging ik op de rand van het bed zitten en wachtte. Het duurde een kwartier. Ze riep. Ze schreeuwde dat ik moest komen. Ik stond op en keek naar mezelf in de spiegel. Dit was het moment. Nu ging het allemaal veranderen. Ik liep de trap af.

Carina zat rechtop. De blik in haar ogen was furieus en triomfantelijk tegelijk. Wat volgde was een stortvloed van woorden, zoals ik nog nooit van Carina had gehoord:

"... Je wilt dat ik het je vraag? Je hebt eindelijk mijn geheim ontdekt, okee, ik geef het toe! Ik durf het gewoon niet. Ik wil niet dit gewone meisje zijn, met deze trui, deze spijkerbroek  en met dit... met dit haar! Acht jaar lang heb ik het niet durven zeggen. Maar ik zal het nu zeggen: niemand die het wist! Jarenlang heb ik stiekum dvd's besteld op internet. In vrouwenbladen zocht ik altijd eerst naar de kapsels, naar de metamorfoses. Ik kick op kapsels, op haren knippen, op scheren. En nu vraag jij mij wat ik echt wil: okee Rob, hou je vast..." Ze keek me die in de ogen. De passie die ik zag was echt. Ze smachtte. Haar ogen waren een vuurzee. Carina zoals ze écht was. Eindelijk na acht jaar. "Rob," ze schreeuwde het uit: "ik wil dat je me uitkleedt. Dat je mijn haar knipt. Dat je mijn haar helemaal kort knipt. Dat je mijn nek opscheert met de tondeuse. Hoog. En superkort. Ik wil dat je mijn nek helemaal opscheert tot er alleen nog stoppeltjes zijn. En dan wil ik dat je een hele korte boblijn bij me knipt. Vanaf mijn wang schuin oplopend naar achteren. Ultrakort. En daarna, Rob, wil ik dat je mijn nek helemaal kaalscheert. En dat je mijn hele hoofd daarna kaalscheert. Ik wil die mesjes voelen, raspend over mijn huid. En Rob", - ze ging bijna staan, vastgebonden of niet - "Rob, ik wil dat je mijn hele lijf kaalscheert, onder mijn armen, mijn benen, mijn kut, zelfs mijn wenkbrauwen. Rob, ik wil dat je me helemaal kaal maakt, heerlijk glad!" Ze snakte naar adem. "En dan Rob, wil ik dat je mij neukt. Ik wil helemaal glad en kaal, en dan geneukt door jou, Rob, dát is wat ik echt wil. Ze keek me smekend in de ogen. "Door jou alleen Rob, want ik hou heel veel van jou".

Het vuur in haar ogen mengde zich met de lieve blik die ik zo goed kende. Ik was in een roes. De wereld leek langzamer te draaien. "Rob, ik heb het gevraagd", fluisterde ze, "ik heb het je gevraagd..., wil je het nu doen... alsjeblieft?"

Ik liep naar haar toe en maakte haar los. Carina keek me diep in de ogen. Blozend. Ik maakte haar kleren los. De trui ging uit. De spijkerbroek. De HEMA-lingerie. Naakt stond ze voor me. Haar haar los op haar schouders. Ze haalde haar hand door haar haar. En toen door haar schaamhaar. Ze pakte een stoel. In het midden van de kamer ging ze zitten. Ik zette een spiegel voor haar op tafel. Ze haalde diep adem. Ik pakte de schaar. We zoenden diep en intens. Toen begon ik te knippen. Grote bossen haar vielen op de grond. Carina leek in een andere wereld te zijn. Op de wangen een diep rode kleur. Ik pakte de tondeuse. Ze boog haar hoofd. Met opzetstuk nummer twee begon ik haar nek op te scheren. Het was een mooie nek. Ik verwisselde het opzetstuk voor nummer één. En schoor haar hoger op. Daarna de schaar weer. Halverwege haar wang. Dan schuin omhoog, naar achteren. Een super sexy bob. Carina keek in de spiegel. Ik pakte er een tweede spiegel bij. "Kijk eens naar je nek, schat!". Haar lichaam schokte. "O Rob! Wat mooi! Maar, Rob, ga door, ik wil helemaal kaal!". Maar ik stopte. "Carina-met-de-sexy-bob, luister. Als jij helemaal kaalgeschoren wordt, dan ik ook." Ik trok snel mijn kleren uit.

Allebei volledig naakt stonden we tegenover elkaar. En toen gingen we verder. De tondeuse had het druk vanavond. De vloer lag vol met afgeschoren haar. Toen Carina's hoofd volledig kaalgeschoren was was ik aan de beurt. En daarna allebei met scheerschuim. Helemaal glad. Ik keek naar mijn vrouw. Ze spreidde haar benen. "Rob, scheer me, ook hier". Ik pakte de scheermesjes. En met langzame halen schoor ik mijn vrouw helemaal glad. En daarna deed zij hetzelfde bij mij. Het schaamhaar viel op de grond. Het laatst waren de wenkbrauwen aan de beurt.

En toen was het klaar.Ze keek me smachtend aan. Wat was ze mooi! Helemaal naakt, helemaal kaal. Haar borsten gespannen. "Neuk me Rob, neuk me!"

Twee kale lichamen. Ze kreunde. Ze schokte. Ik voelde haar kale nek. En haar kaalgeschoren kut. Ze sloeg haar benen om mij heen. Ze kwam gillend klaar: "Rob! Rob! JA!

De volgende ochtend waren haar trui en spijkerbroek verdwenen. Uit het koffertje had ik een superkort zwart rokje gehaald, mooie zware lingerie, een sexy panty en zware leren laarzen met hoge hakken. En een trui met een wijde hals. Carina stond trots voor de spiegel. Ze draaide zich om. Ze was zeker 6 centimeter groter dan ik gewend was. Ik keek naar haar kale hoofd. Geen haar, geen wenkbrauwen, helemaal glad. Ze was mooi opgemaakt. Terwijl ze me aankeek zei ze: "Regel één: voortaan draag ik alleen nog maar dit soort kleren. Regel twee, ik wil dat je me elke week helemaal kaalscheert". Ze wachtte even om mijn reactie te zien. Ik lachte en zoende haar. En toen zei ze zachtjes: "Bedankt Rob! Je had gelijk, bedankt voor alles". En ze schreeuwde: "dit is zoveel beter dan eergisteren! En dan die acht jaar ervoor! Voortaan vraag ik je alles wat ik wil! En om te beginnen wil ik dat je me vanavond weer neukt, zoals gisteren...".

En zo liepen we de trap af. Het huisje uit. Mijn ideale vrouw, Carina, op haar hoge hakken, met het korte rokje, met haar kaalgeschoren hoofd. Het was schitterend weer.

Rate this story now.
5- Excellent 4- Very good 3- Good 2- Needs work 1- Poor  

Enter some comments about this story or see what others have said on the forums.