HaircuttingStories.com

Het verlossen van de Bos!

Inmiddels kent iedereen ze wel, die verzengende hete zomer dagen in Nederland. Als het kwik boven de 30 graden stijgt, en de luchtvochtigheid naar je keel grijpt!

De laatste zomers maken wij steeds vaker van dat soort dagen mee, je weet dan niet meer waar je het zoeken moet, zo ondragelijk is de warmte dan. Werk je in een ruimte met airconditioning, dan is het nog wel uit te houden, maar doe je lichamelijk arbeid intensief werk, dan ga je er bijna aan onder door. Zeker als je een volle bos haar op je hoofd hebt, dan is de luchtigheid voor goed verdwenen, en drupt die zeiknatte dweil de hele dag, tot je er gek van wordt.

Als interieurbouwer, met een flinke bos haar op mijn hoofd, was ondragelijk geworden.

Ik was lamlendig geworden van mijn eigen gezweet, over verhit en kletsnat worstelde ik mij door die dag. En dat was nog maar het begin, het was pas maandag, en het tropische weer zou de hele week aanhouden!

Wij, onze club mensen van uit Eindhoven, verbleven 's avonds in een hotel, anders kon de winkel aan het eind van de week, niet her opent worden met een nieuw interieur. Leeg gelopen als een lekke fietsband kroop ik die avond in mijn bed, met de gedachten dat ik op deze manier niet het eind van de week zou halen.

Ik had al rond gekeken in het centrum van Kerkrade, of er ergens een kapper open was, die mij kon verlossen van die dikke bos lange haren op mijn hoofd! Helaas, zoals in 98% van Nederland, zijn alle kappers dicht op maandag. Vette pech, op dinsdag zij ze zeker open, dus de volgende dag zou de oplossing binnen handbereik moeten zijn.

Ons hotel lag niet in het centrum van Kerkrade, maar aan de weg tussen Kerkrade en Heerlen.

Als ik zelf niet rij, en in dit geval reed ik met iemand anders mee naar het hotel, let ik niet op de omgeving. Nu is de weg tussen Kerkrade en Heerlen een dorpse landweg, met her en der wat huizen en winkels. Een van deze winkels was een kapsalon, die ik dus helemaal over het hoofd gezien had!

Maar goed, de volgende dag was wederom ondragelijk heet, en een zwetende worsteling tot het eind, echter nu reed ik alleen in mijn eigen auto terug naar het hotel. Op de dorpse landweg viel mijn oog op kapper Ellis! Het was aan de doorgaande weg, met een kerk, café, snack bar en een fietsenwinkel. Er voor bij rijdende, flitste het uithangbord kapper Ellis door mijn hoofd. Ik stond boven op de rem en parkeerde mijn auto achteruit voor de deur. Stapte uit, sloot de auto af, en keek door het raam van de kapper.

Ik keek recht in het gezicht van een grote, rondborstige vrouw, met een zware donkere bril, en een strak getrokken paardenstaart! Een moment schrok ik, weet niet waarom, want het volgende moment stond ik binnen. Binnen, in een ouderwetse kapper zaak, waarvan niemand zou verwachten dat die zaak Ellis zou heten.

Of de vrouw nu wel of niet iets gezegd zou hebben, ik kan het mij niet meer herinneren, bevangen door de warmte, nam ik direct plaats. Het volgende moment zat ik volledig ingesnoerd in de stoel, compleet met nek tissue en een te strak aangetrokken kapmantel!

Ik hoorde mezelf zeggen; haal die hele bos er maar af, geen probleem was het kortte antwoord, wat ik kreeg!

De stoel werd omhoog gepompt, zodat ik mijzelf recht in de spiegel aan keek. Er werd een la open getrokken, die nooit dicht was door het dikke zwarte snoer wat er uit stak, waar een hele grote zwarte tondeuse uit kwam. Hier werd een zwart plastic mondstuk op geplaatst, waarna het apparaat, in de handen van Ellis tot leven kwam.

Deze grote struise vrouw, duwde het apparaat handig van onder naar boven, waardoor er grote plukken opgedroogd bezweet haar, van mijn schedel werden afgeschoren. Ik, nog verdwaast door de intense warme lading op mijn hoofd, had niet in de gaten dat er slechts een centimeter haar bleef staan!

Ontwakende uit dit, kwartier durende ritueel, door de harde haren van de dikke kwast, die alle afgeschoren vacht over het kaplaken naar beneden zwiepte, her kende ik mij zelf niet meer in de spiegel! Een voormalig bezweet hoofd, met uitstekende oren en een 1 centimeter lange stekel vacht! Kapot geschrokken door het beeld in de spiegel, kwam het moment van bezinning, wat ben ik aan het doen?

Nog voor dat ik mezelf antwoord kon geven, kwam een hoge zoem toon, ter hoogte van mijn oor tot leven, en duwde een vreemde, doch stevige hand, mijn kin op de borst. Als een nieuwe tatoeëermachine impregneerde de tanden van de tondeuse mijn hoofd huid, en vielen stroken haar, als verse bladeren, voor mijn ogen langs neer op het donkere kaplaken.

Deze verzengende pijn volgde alle nog resterende haren op mijn hoofd! Binnen een mum van tijd was ik helemaal kaal geschoren door Ellis! Zo, van die bos haar zul je voorlopig geen last meer hebben, met een lekkere koele kale kop kom je deze zomer wel door!

Rate this story now.
5- Excellent 4- Very good 3- Good 2- Needs work 1- Poor  

Enter some comments about this story or see what others have said on the forums.